Edward Norton etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Edward Norton etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

16 Mayıs 2015 Cumartesi

Birdman: Or (The Unexpected Virtue of Ignorance) (2014)



Cahilliğin umulmayan erdemi

Öncelikle Amores Perros'tan, sonra da 21 Grams'dan, Babel'den bildiğim efsane yönetmen Alejandro González Iñárritu son bombasıymış. Biutiful da var ama onu henüz izlemedim.

80'li yılların sonlarına doğru Tim Burton'un Batmani Michael Keaton'un başrolde olduğu bir garip süperkahraman filmi. Şimdi "süperkahraman filmi" dediğime de bakmayın lütfen. Aslında bir şizofreni tanısından, çok şiddetli bir kara mizahtan ya da bir süperkahraman filmleri eleştirisinden de bahsedenler olmuştur mutlaka. Biz "iyi film" noktasında buluşalım. Çok fazla kafa yormaya da lüzum yok zaten. İnternet "aneliz" dolu.

Ben bu film ile asıl performansa doydum. Edward Norton'u ne kadar özlemişim yahu. Bu kadar muazzam bir performans seyretmeyeli uzun zaman olmuştu. Normal şartlarda Hangover serisi ve Robert Downey Jr. ile çektiği komedi filmi ertesi yakaladığı çıkışı adeta "Biz zaten bu işlerin adamıyız yeaaa..." dermişcesine internette izlediğimiz "cigara" videolarında görmekten fazlasına şahit olmadığım Zach Galifianakis, Funny Games'deki performansı yeter Naomi Watts ve eskinin 2. sınıf gençlik dizileri/şimdinin iddialı yapımlarının ismi Emma Stone.

Müzikler de harikaydı.

Standartların dışlarında gezmeyi sevenler için, muazzam rol performansları ile dolu süpersonik bir film.

Çekinmeyin, dalın bence.













11 Ağustos 2011 Perşembe

Fight Club (1999)


En çok izlediğim filmlerden birisi olmasına rağmen, hakkında tek yazı yazmadığım için her zaman bir burukluk yaşamışımdır. O yüzden internette şu çalışmayı görünce, paylaşmamam imkansız oldu.

30 Ağustos 2010 Pazartesi

Stone (2010)

Şu anda acınası bir haldeyim. Hoparlörleri olmayan bir bilgisayarda, Robert De Niro ve Edward Norton'un, Milla Jovovich ile birlikte başrollerini paylaşacakları Stone filminin fragmanını izliyorum(Niro ve Norton daha önce The Score adlı filmde de birlikte anılmışlardı. Bunu da bilin istiyorum.). Bu sessiz fragmanlardan anladığım kadarıyla deli bir film geliyor. Suç filmi. Böyle ikili oynayan bir kadın felan, güzeldir bu tarz şeyler. Bir de Edward ve De Niro gibi iki ismi, o Jovovich adlı insanlık dışı kadınla birlikte izlettirme vaadederse, izlenmesi kaçınılmaz oluyor. Olmuyor değil.

İş ve özel hayatımdaki yoğunluklar sebebiyle biriken filmlere bir de bu eklendi. Hoş, çarşamba günü Inception ve The Expendables filmlerini izleme ihtimalim var ama onlar harici yine bir yığın film var izlemem gereken. İşte Machete, The Last Exorcism, The American, Tamara Drewe(L), Splice ilk aklıma gelenler. Ne yapacağım hiç bilmiyorum. En son şöyle ağız tadıyla bir film izlemeyeli ne kadar oldu, onu dahi çıkaramıyorum. Öyle ki ben günde 1 film izlemeden uyuyamayan bir insandım. Şimdi düştüğüm şu duruma bakın.

"Hayat :)"

(LOL)

13 Temmuz 2010 Salı

25th Hour (2002)

"A Spike Lee Joint"

Spike Lee'nin bugüne kadar izlediğim en ama en iyi filmi. David Benioff diye bir adamın romanından uyarlanmış ve yine aynı adam tarafından senarize edilmiş, yapımcıları arasında filmin kahramanları Edward Norton ve Spike Lee'nin de olduğu bir yapım. Spike Lee'nin kendisinden ve bugüne kadar çektiği filmlerden, Inside Man hariç, pek hazetmesem de bu film gerçek bir şahesermiş. Hakkını vermek gerek.

Çok enteresan bir projeymiş. Uyuşturucu kaçakcılığı ve satışından dolayı mahkum edilmek üzere mahkemeye çıkacak olan bir suçlunun, özgür olduğu son günü konu ediniyor. Aslında çok uzun irdelenebilir ama bence bu filmin iki önemli noktası var. İlki şizofreni olmasına rağmen, bence ikisi de birer monolog. Paylaşıp, yazıyı kapatacağım. Birincisi, Norton'un canlandırdığı Monty Brogan'a ait. İkincisi ise O karakterin babası olan ve Brian Cox'un canlandırdığı James Brogan'a.

Şöyle buyrun;


1.
[Monty standing in the men's bathroom, talking to himself in a mirror with "FUCK YOU!" written on it]
Monty Brogan: Yeah, fuck you, too. Fuck *me*? Fuck *you*, Fuck you and this whole city and everyone in it. Fuck the panhandlers, grubbing for money, and smiling at me behind my back. Fuck the squeegee men dirtying up the clean windshield of my car - get a fucking job! Fuck the Sikhs and the Pakistanis bombing down the avenues in decrepit cabs, curry steaming out their pores stinking up my day. Terrorists in fucking training. SLOW THE FUCK DOWN! Fuck the Chelsea boys with their waxed chests and pumped-up biceps. Going down on each other in my parks and on my piers, jingling their dicks on my Channel 35. Fuck the Korean grocers with their pyramids of overpriced fruit and their tulips and roses wrapped in plastic. Ten years in the country, still no speaky English? Fuck the Russians in Brighton Beach. Mobster thugs sitting in cafés, sipping tea in little glasses, sugar cubes between their teeth. Wheelin' and dealin' and schemin'. Go back where you fucking came from! Fuck the black-hatted Chassidim, strolling up and down 47th street in their dirty gabardine with their dandruff. Selling South African apartheid diamonds! Fuck the Wall Street brokers. Self-styled masters of the universe. Michael Douglas, Gordon Gekko wannabe mother fuckers, figuring out new ways to rob hard working people blind. Send those Enron assholes to jail for FUCKING LIFE! You think Bush and Cheney didn't know about that shit? Give me a fucking break! Tyco! Worldcom! Fuck the Puerto Ricans. Twenty to a car, swelling up the welfare rolls, worst fuckin' parade in the city. And don't even get me started on the Dom-in-i-cans, 'cause they make the Puerto Ricans look good. Fuck the Bensonhurst Italians with their pomaded hair, their nylon warm-up suits, their St. Anthony medallions, swinging their Jason Giambi Louisville Slugger baseball bats, trying to audition for "The Sopranos." Fuck the Upper East Side wives with their Hermès scarves and their fifty-dollar Balducci artichokes. Overfed faces getting pulled and lifted and stretched, all taut and shiny. You're not fooling anybody, sweetheart! Fuck the uptown brothers. They never pass the ball, they don't want to play defense, they take five steps on every lay-up to the hoop. And then they want to turn around and blame everything on the white man. Slavery ended one hundred and thirty seven years ago. Move the fuck on! Fuck the corrupt cops with their anus-violating plungers and their 41 shots, standing behind a blue wall of silence. You betray our trust! Fuck the priests who put their hands down some innocent child's pants. Fuck the church that protects them, delivering us into evil. And while you're at it, fuck J.C.! He got off easy! A day on the cross, a weekend in hell, and all the hallelujahs of the legioned angels for eternity! Try seven years in fuckin' Otisville, J.! Fuck Osama Bin Laden, al-Qaeda, and backward-ass cave-dwelling fundamentalist assholes everywhere. On the names of innocent thousands murdered, I pray you spend the rest of eternity with your seventy-two whores roasting in a jet-fuel fire in hell. You towel-headed camel jockeys can kiss my royal Irish ass! Fuck Jacob Elinsky. Whining malcontent. Fuck Francis Xavier Slaughtery my best friend, judging me while he stares at my girlfriend's ass. Fuck Naturelle Riviera, I gave her my trust and she stabbed me in the back, sold me up the river, fucking bitch. Fuck my father with his endless grief, standing behind that bar sipping on club sodas, selling whisky to firemen, and cheering the Bronx Bombers. Fuck this whole city and everyone in it. From the row-houses of Astoria to the penthouses on Park Avenue, from the projects in the Bronx to the lofts in Soho. From the tenements in Alphabet City to the brownstones in Park Slope to the split-levels in Staten Island. Let an earthquake crumble it, let the fires rage, let it burn to fucking ash and then let the waters rise and submerge this whole rat-infested place.
[pause]
Monty Brogan: No. No, fuck you, Montgomery Brogan. You had it all, and you threw it away, you *dumb* *fuck*!


2.
[last lines]
[On imagining an alternate ending for Monty]
James Brogan: We'll drive. Keep driving. Head out to the middle of nowhere, take that road as far as it takes us. You've never been west of Philly, have ya? This is a beautiful country, Monty, it's beautiful out there, like a different world. Mountains, hills, cows, farms, and white churches. I drove out west with your mother one time, before you was born. Brooklyn to the Pacific in three days. Just enough money for gas, sandwiches, and coffee, but we made it. Every man, woman, and child alive should see the desert one time before they die. Nothin' at all for miles around. Nothin' but sand and rocks and cactus and blue sky. Not a soul in sight. No sirens. No car alarms. Nobody honkin' atcha. No madmen cursin' or pissin' in the streets. You find the silence out there, you find the peace. You can find God. So we drive west, keep driving till we find a nice little town. These towns out in the desert, you know why they got there? People wanted to get way from somewhere else. The desert's for startin' over. Find a bar and I'll buy us drinks. I haven't had a drink in two years, but I'll have one with you, one last whisky with my boy. Take our time with it, taste the barley, let it linger. And then I'll go. I'll tell you don't ever write me, don't ever visit, I'll tell you I believe in God's kingdom and I'll see you and your mother again, but not in this lifetime. You'll get a job somewhere, a job that pays cash, a boss who doesn't ask questions, and you make a new life and you never come back. Monty, people like you, it's a gift, you'll make friends wherever you go. You're going to work hard, you're going to keep your head down and your mouth shut. You're going to make yourself a new home out there. You're a New Yorker, that won't ever change. You got New York in your bones. Spend the rest of your life out west but you're still a New Yorker. You'll miss your friends, you'll miss your dog, but you're strong. You got your mother's backbone in you, you're strong like she was. You find the right people, and you get yourself papers, a driver's license. You forget your old life, you can't come back, you can't call, you can't write. You never look back. You make a new life for yourself and you live it, you hear me? You live your live the way it should have been. But maybe, this is dangerous, but maybe after a few years you send word to Naturelle. You get yourself a new family and you raise them right, you hear me? Give them a good life, Monty. Give them what they need. You have a son, maybe you name him James, it's a good strong name, and maybe one day years from now years after I'm dead and gone reunited with your dear ma, you gather your whole family around and tell them the truth, who you are, where you come from, you tell them the whole story. Then you ask them if they know how lucky there are to be there. It all came so close to never happening. This life came so close to never happening.






5 Temmuz 2010 Pazartesi

American History X (1998)

David McKenna yazmış, Tony Kaye yönetmiş.

Açıkcası dün gece bayağı heyecanlıydım. Onlarca kişiden "Ovvv, süper film, mutlaka izle!" tarzı yorumlar dinlemiştim. O kadar çok ortamda, o kadar çok American History X muhabbetine dahil olmuştum ki filmin yarısını daha izlemeden öğrenmiştim zaten. E bu kadar sevilen bir film, benim de merakımı kazandı tabi. Pardon, şöyle söyleyeyim; Açık konuşacaksak eğer, zerre merak etmiyordum bu filmi. Hiçbir zaman da izleyesim gelmedi. Fakat şu zencinin ağzını kaldırımın kenarına koyup, kafasına vurduğu bir tekmeyle hapise düşecek kadar zarar vermesi olayını merak ettim. İzledim.

Öyle pek bir şey de bulamadım. Tamam Edward Norton büyük oyuncu ama bazen yetmiyor. Zaten yıllardır, "FUCK RACISM", "Say No to Racism", "Let's Kick Racism Out Of Football" gibi sloganlarla büyümüş ve dünyada olup biteni kendi kendine, TV'ye ve diğerlerine bağlı olmaksızın, algılama konusunda hiçbir sıkıntı yaşamayan bir birey olarak bunlardan ziyadesiyle sıkılmışım. Bu konuda tonla film görmüşüm, sıkılmışım. Çekemiyorum artık. Sevmiyorum şu "Naziler tü kaka!" filmlerini. Bir ideoloji, sırf destekcisi kalmadı diye bu kadar itin deliğine sokulmaz ki.

Aslında bu konuda sayfalar doldurulur ama burası yeri değil.

Fairuza Balk güzeldi ama... :).



2 Temmuz 2010 Cuma

Primal Fear (1996)

Sevdim bu filmi. 96 yapımı bir Gregory Hoblit filmi. William Diehl adlı bir adamın romanından uyarlanmış bir senaryoymuş. Başrol oyuncusu Richard Gere hariç, ki O da genel anlamda çok beğenilen bir aktördür, çok çok iyi bir oyuncu kadrosu olan, avukat/mahkeme temalı bir film. İşte Richard Gere ile birlikte Laura Linney, John Mahoney, John Mahoney, Alfre Woodard, Frances McDormand(Bu kadın!!!) gibi usta oyuncular ile birlikte, muhteşem bir performans sergilemiş günümüz usta oyuncularından, o dönemki ilk filmini oynayan Edward Norton var.

Zaten film bitince O'nun hakkında ayrı bir parantez açmak zorunda kalıyorsunuz ama ben de buradan bir şeyler yazayım. Enfes bir performans sergilemiş çünkü. Yani kariyerine süper bir giriş yapmış. Tıpkı efsanevi isimlerle birlikte oynadığı The Score filminde canlandırdığı karakter gibi bir karakteri canlandırmış. Çok da başarılı olmuş yani. Zaten o filmden sonra da çok seri bir şekilde arkası gelmiş; 1998 - American History X, 1999 - Fight Club ve 2001 - The Score... Bunlardan sonrasını da erkes biliyor zaten. :)

Müzikleri felan da fena değil, izlenebilir güzel bir film.



19 Şubat 2010 Cuma

The Incredible Hulk (2008)

Yönetmen de Luc Besson'un yazdığı Danny The Dog filminin yönetmeni; Louis Leterrier.

Fight Club, American History X, The Score, 25th Hour, Frida, Red Dragon, Kingdom of Heaven, The Italian Job, Pride and Glory gibi ciddi yapımlardan bildiğim ve bildiğiniz Edward Norton ile Quentin Tarantino'nun Pulp Fiction ve Reservoir Dogs filmlerinde ciddi rollerle onore ettiği Tim Roth'u buluşturmasıyla kafamdaki tüm önyargılara rağmen izledim bu filmi. Ayrıca Norton ve Roth'un dışında, onlar kadar iyi oyuncu olmasa da güzelliğiyle biz sinemaşinasların sevgisine nail olmuş Liv Tyler da başka bi' etkendi tabi. Bu blog sayfasında gizli saklı hiçbir şey yok, :)).

Filmi izledim. "Çok beğendim." diyemem ki zaten bu tip süper kahramanlı çizgi-roman muhabbetine sarılmış yapımlara karşı da öyle pek ilgim yok. Genelde izlemem, izlediklerimi de pek beğenmem. Bunu da beğenmedim işte. Bi' kere Edward Norton ile, Tim Roth çok iyi oyuncu olmalarına rağmen, bence canlandırdıkları karakterlere uyumlu değillerdi. Bi' düşünün ya, Edward Norton ve Hulk... Hakikatten yanlış bi' tercih olmuş. Öteki desen, Tim Roth ile savaşcı bi' asker. O da olmamış. Bence daha atletik bi' kişi seçilmeliydi. Garip durmuş. Bi' tek Liv Tyler oturmuş ki O da zaten çizgi filmlerdeki kızlar gibi bi' şey. Oturmaması imkansız. Zaten bu tip tırt yapımların insanı.

Ekran görüntüleri vereyim de bitsin bu yazı;









16 Mayıs 2009 Cumartesi

The Score (2001)

Vasat ama meşhur yönetmen(ki meşhurluk, bence kendisinin sempatik isminden kaynaklanıyor.) Frank Oz'un klişe dolu fakat farklı filmi. Senaryosu 5 farklı adamın ortak çalışmasıyla ortaya çıkmış.

Frank Oz fena efor sarfetmemiş. Oyunculuk ve kadro da iyi. The Godfather filmindeki Don Vito Corleone karakterinin gençliğini ve ihtiyarlığını canlandıran 2 farklı oyuncu bu filmde buluşmuş. Evet, iki üstad, Robert De Niro ve Marlon Brando'dan bahsediyorum. Onların yanında da Edward Norton'u izleyeceksiniz ki O'nun -meraklanmayın, bu bi' spoiler değil...- rolünün oynadığı roldeki otistik insanı nasıl canlandırdığına hayran kalacaksınız. Angela Bassett ise fazla gözükmedi, sadece soyguncu sevgilisinin kendisi için son işi yaptığı bi' sevgiliydi.

Az sonra fotoğraflardan da göreceksiniz, klasik bi' kasa soygunu filmi. Bi' bilgisayar uzmanı, bi' suç uzmanı ve bi' de kasa cracker. Bunların başında da çalınan tarihi eserin pazarlanmasını sağlayan bi' burjuva. Hafiften bi' konu ve oldu size suç filmi. Şahsi kanım, filmin en ilginç noktasının başroldeki Robert De Niro'nun canlandırdığı Nick Wells'in sevgilinin bi' siyahi olması. (Angela Bassett).

Aslında filmi o kadar da yermek istemiyorum. Tamam, yine klasik suç filmi tadında, filmin son yarım saatinde aksiyon tavana vurdu, o ana kadar düğümlü giden olaylar hızla çözülmeye başladı ama en son düğüm biraz yan geldi gibi. Belki de beklentilerim o kadar da yüksek olmadığı için sonu bana tatlı geldi, bilmiyorum. Yine de filmin sonundaki ters köşeye tanıklık etmeniz gerektiğini düşünüyorum.

Sevgiyle kalın.

Not: Edward Norton'un oynadığı sözde otistiğe sahip çıkan yaşlı adamdan baştan beri şüphelendim. Fakat hikayenin O'nla bi' ilgisi yok. Bu da size küçük çaplı bi' spoiler olsun.