Jean Reno etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Jean Reno etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Kasım 2010 Cumartesi

Wasabi (2001)

Luc Besson'un finanse ettiği ve senaryosunu yazdığı, Taxi 2 - 3 - 4 filmlerinin yönetmeni Gérard Krawczyk'in yönettiği ve yine Luc Besson'a ait olan 94 yapımı Leon filmini inceden de olsa anımsatan bir film. Adı niye "Wasabi", bilmiyorum ama bugün bu filmi izlemeye karar verince aklıma gelen ilk şey Jean Reno'yu ilk kez bu filmde izlediğim oldu. Tabi yıllar önce.

"Leon'a benziyor." dedik çünkü tıpkı o filmdeki gibi saf ve iyi kalpli bir yetişkinin, dünyalar güzeli bir genç kız ile geçirdiği süreç ve bu süreçte yaşananlar anlatılıyor. Tabi ayrıntıya indiğimizde iş değişiyor. 19 sene sonra ölüm haberini alarak haberdar olduğu karısından bir çocuğu olduğunu öğrenen polis memuru Hubert Fiorentini, bu gizemin üzerine gidince söz konusu kızın peşinde Yakuza'nın olduğunu öğrenir ve usta polis bu meselenin de üzerine gider.

Gerek gırgır yanı, gerek Ryoko Hirosue'nin şirinliği, gerekse de Jean Reno'nun karizmasına şahit olmak adına izlenebilecek gırgır bir film. Tavsiye ederim. :).

29 Ekim 2010 Cuma

L'immortel (2010)

Hikayenin ciddiyetine gölge düşürmeyecek dozda çok zekice mizah barındıran muhteşem bir Fransız filmi L'immortel. Uluslarası ismi 22 Bullets. Yani intikam peşinde koşmasına sebep olan saldırıda yediği kurşunların sayısı. Bu kurşunlar, O'nun ellerindeki sinirleri çalışmaz hale getirdi ve intikam başladı.

Franz-Olivier Giesbert adlı bir ağabeyin romanı bu. Yaklaşık 80 tane filmde rol almış ve bu film ile birlikte 5 film yönetmiş Richard Berry'nin hem yazdığı, hem yönettiği ve hem de oynadığı bir film. Muhteşem diyaloglara sahip ki o diyalogları da Eric Assous yazmış. Filmi başrollerinde Jean Reno'yu izliyorsunuz. O'nunla birlikte, polis suratının çok yakıştığı Marina Foïs var. Cezayir doğumlu Kad Merad da çok çılgın bir mafya liderini canlandırmış ki çok hoşuma gitti. Richard Berry'den bahsettim zaten. Ondan başka Fani Kolarova adlı bir Slav bayan vardı. Enteresan bir güzelliği vardı. Çok minik bir sahnede izlediğimiz Gabriella Wright'ın da performansı çok hoşuma gitti yani. :).

Şu sinema sektöründe, Fransızlar'ın en başarılı oldukları şey bence klişeden kaçabilme özellikleri. Bu film de genel tema itibariyle "İntikam peşinde koşan eski suçlu ya da eski "bu işleri bilen adam"" olmasına rağmen, diğerlerinden çok farklı bir yapım. Filmin girişinde çok enteresan sahne geçişleri kullanılmış. Hikaye de çok enteresan ve hoş. Rol Jean Reno'ya cuk oturmuş ve yakışmış. Filmin müzikleri harika.

Hemen hemen her Fransız yapımında şahit olduğumuz "Fransa'daki Etnik Gruplar" yorumu bu filmde de vardı ve fakat çok fazla irdelenmemişti. İlk olarak Jean Reno'nun canlandırdığı karakterin dünya görüşünün ne kadar geniş olduğuna dikkat çekmek amaçlıydı. Hani müslüman cenazesine felan da katılabilen bir insan olduğunu gösteriyordu. İkinci amacı da "Baskıcı İslam Toplumu" hakkında bir yorum yapmaktır. İşte Gabriella Wright'ın canlandırdığı karakterin arabada giderken evlenmek üzere olduğu adama oral seks yapması ve canlandırdığı karakterin "Yasmin" adında bir müslüman olması falan ve filan işte...

Kısacası izlenmesi gereken, kaliteli Jean Reno filmlerinden. "Siz de kaçırmayın..." derim ben.















9 Ekim 2010 Cumartesi

Armored (2009)

James V. Simpson'un yazdığı ilk film olarak kayda geçen ve Nimród Antal'ın yönettiği 2009 yılında izleyiciye sunulmuş bir film. Başrolde ise Columbus Short, Matt Dillon ve Jean Reno oynuyor. Onlarla birlikte Laurence Fishburne de var.

Bir güvenlik şirketinde, yüksek güvenlik önlemleri alınarak sevkiyat yapan bir ekibe bağlı birkaç adamın, gerçekten yüksek miktarlara ulaşan paraları çalma planı ve bu planın "evdeki hesabın pazara uymaması" misali gelişen sorunlarının sebep olduğu çete içi çatışmayı konu ediniyor.

Zayıf ve bir o kadar da vaktimi çalmaktan zerre gocunmamış bir film. Jean Reno'ya acıdım, gerisi bir şey değil de... :)



26 Mayıs 2010 Çarşamba

Léon (1994) #2


Mathilda: I don't wanna lose you, Leon.
Léon: You're not going to lose me. You've given me a taste for life. I wanna be happy. Sleep in a bed, have roots. And you'll never be alone again, Mathilda. Please, go now, baby, go. Calm down, go now, go.
Eğer izlediğim gün yazdıysam, 22 Mart 2009 tarihinde izlemişim bu filmi. Yazı burada. Bugün 2. defa izledim, yine mest oldum. O nasıl tema müziğidir, anlaması güç. Hele o sahne var ya, o son sahne... O esnada hissettiklerimi buraya yazmaktan utanıyorum. Yoksa ne kadar güçsüz olduğumu anlarsınız. :). Ayrıca o gün karelediğim sahneler ile bugün karelediklerim arasında çok fark var. Demek ki insan yaşadıkca/izledikce değişiyor.

Daha fazla yazamıyorum. Çok duygusalım bu aralar...















9 Aralık 2009 Çarşamba

Soundtrack: Elia Cmiral - Ronin


1988 yılı, Robert De Niro ve Jean Reno'nun buluştuğu, Elia Cmiral'ın yaptığı harika müziklerle bezenmiş bi' film. Ronin. Ronin'in anlamını merak edenler için, şöyle bi' viki alıntısı yapalım ve sonra da o enfes melodiyi dinleyelim.

Ronin sözcüğü efendisiz savaşçı (samuray) anlamına gelmekteyse de aylak, boşta gezer şeklinde de kullanılmaktadır. Kelime anlamına bakıldığında ronin "dalga adam" demektir ve denizdeki dalgalar gibi oradan oraya savrulan kişi anlamına gelmektedir.

Japonya tarihine bakıldığında feodal dönemde derebeylerinin (toprak sahipleri) topraklarını koku sistemiyle yönettiği görülür. Koku sistemi derebeyinin toprak büyüklüğüne göre ne kadar insan doyurabiliyorsa o oranda asker besleme zorunluluğuydu. Savaş zamanlarında ordu savaşta olduğunda pek sorun olmamakta ama barış zamanında en küçük fazlalıkta bile sorunlar çıkmaktaydı.

Japon halkı şu sınıflara ayrılmıştı:

  • Efendiler: Soylular ya da toprak büyüklüğüne göre rütbeleri olan toprak sahipleri.
  • Samuraylar: Asker ve savaşçılar (Daha sonradan köylülerden oluşan bir alt birlikte oluşturulmuştur.)
  • Demirciler: Kılıç ve silah yapımına çok önem verildiğinden bu kişilere saygı duyulur, bazı ustalar samuraylardan bile üstün görülürdü.
  • Çiftçiler: Rençberler, ekim dikim işlerine bakan kişiler.
  • Tüccarlar: Bu insanlar ne kadar varlıklı olurlarsa olsunlar pek iyi gözle bakılmazdı, 19. yy.'a kadar şerefli bile sayılmazlardı.
  • Kasaplar: Garip gelse de kasaplık iyi bir insanın yapacagı iş olarak görülmediğinden; günahkârlar, suçlular, toplumdan uzaklaştırılmış ve soyutlanmış kişiler de bu isimle anılırdı)
  • Roninler: Aslında yukardaki gruba girmekle birlikte daha da aşağıda görülmüşlerdir.


Bir kişinin ronin (gezgin savaşçı) olabilmesi için en başlıca sebepler şunlardır: Efendisini geregi gibi koruyamamış olması, utanılacak yüz kızartıcı suçlar işlemesi ve seppuku (
harakiri) yapmaktan kaçınmasıdır. Ayrıca "Koku sistemi"ne göre belirtilen sayını aşılması durumunda efendiler zorunlu olarak değer verilmeyen kişileri süreli ya da süresiz olarak gönderebilirlerdi. Yine samuraylar; üstünlüklerini kanıtlamak, kendilerini geliştirmek, yöresel kahramanları ve teknikleri öğrenmek için kendi istekleri ve efendilerinin rızasıyla uzun yolculuklara çıkabiliyorlardı. Bu yolculuğun mistik bir havası vardı. Çekilen zorluklardan, atlatılan ölümlerden sonra böyle samuraylara kale komutanlıkları da verildiği görülmüştür. Çünkü yöresel kahramanlara yapılan meydan okumalarda yapılan hatanın sonucu ölümdü ve bu karşılaşmalar gerçek kılıçla yapılıyordu. Bu şekilde ronin olarak tanınmış en ünlü savaşçı Kensai Miyamoto Musaşi'dir.

27 Ekim 2009 Salı

Ronin (1998)

Ya bu benim hayatımın filmlerinden birisi. Sırf ufak kardeşime seyrettirmek için bugün bi' kere daha seyrettim. Blogda daha önce yazmamış olduğuma şaşırdığımı belirtsem, bi' sanal sözlük klişesine daha imza atmış olur muyum acaba?

*Bi' de o eşsiz PARİS yok mu?..*

Yönetmen John Frankenheimer. Efsanevi, başrolünde Frank Sinatra'nın oynadığı The Manchurian Candidate filminin yönetmeni. Aslında o filmi de bi' ara tekrar izlemek lazım, sakin kafayla. Neyse, biz filmimize dönelim. Oyuncu kadrosu fantastik derece de iyi denilebilir. Bi' kere en tepede eşsiz adam Robert De Niro var. Sam diye, eski bi' ajanı canlandırıyor. Para için yasadışı iş çeviren bi' ajan, hmm... "Klişe karakter!" denilebilir mi? Denilir... Fakat ne önemi var? Robert De Niro bokumu canlandırsa, izlerim... Ya aslında bu Sam'in karakterini açsak, filmi de anlatmış oluruz biraz. Daha doğrusu filmin konusunu. "Ronin" kelimesinin ne anlama geldiğini açıklamış olmak da istemediğim için bunu geçiyor ve CASTING'deki diğer güzelliklere değinmek istiyorum. Misal Jean Reno, sinema dünyasının çirkin kahramanı. O koca burnuyla bi' anasının bilmem neresine tersten girmiş Benjamin'i oynayamayacak birisi de olsa, o bizim Léon'umuz. İşte bu filmde de Fransız delikanlısı Vincent'ı canlandırıyor. Sarı sarı sigaralar tellendirirken izliyoruz O'nu. Öbür tarafta da, o güzelim suratını nasıl böyle meymeletsiz bi' şekle sokabildiğine akıl-sır erdiremediğim, müthiş oyuncu İngiliz Natascha McElhone'yi izlerken mest oluyorsunuz. Gregor karakterini canlandıran Stellan Skarsgård ve Spence'yi canlandıran Sean Bean da izlenmesi ve takip edilmesi gereken adamlardanlar...

Hem o enfes müzikleri için, hem de "RONIN" kelimesinin anlamını daha iyi idrak edebilmek için izleyin.

Seveceksiniz.