Stanley Kubrick etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Stanley Kubrick etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

10 Mayıs 2010 Pazartesi

The Shining (1980)

3 büyük üstadın biraraya geldiği film; Jack Nicholson, Stanley Kubrick ve Stephen King... Gerçi kararsızım; "Bu 3'lüye Danny Lloyd'u da katsam mı acaba?" diye düşünüyorum şu an.

Yıllar önce izlerdim bunları. Çocukken de böyleydim, uyumayı pek sevmezdim. Cillop gibi yatağımı bırakır, gidip salona kurduğum yer yatağında birkaç saat uyursam uyurdum. O'na da "Uyumak" denebilirse artık. Genelde gece gece verilen Alfred Hitchcock-Stanley Kubrick filmlerini izlerdim. ("Niye sırf bu ikisinin filmleri ya?" diye bir şey sormazsınız heralde?"). İşte bazen böyle nostalji yapmayı seviyorum. Alfred Hitchcock'u çok severim, o yüzden O'nun filmlerinin tekrar gösterimlerini çok daha önce yaptım ama şu son günlerdeki(Secret Window filmini izledikten sonraki günler...) Stephen King romanlarından esinlenmiş filmlere dönüş yapmam gerektiğini düşünmüştüm ki bir de Jack Nicholson ile Stanley Kubrick'i de yakalayınca tuz-biber oldu.

Zaten müthiş bir oyuncu olduğunu bildiğimiz ve 1975'deki One Flew Over the Cuckoo's Nest filmindeki akıl hastası rolüyle tapılır noktaya ulaşmış olan Jack Nicholson reis'ten(CcC) aldığımız haz ortadayken, bir de yanına Shelley Duvall diye bir insan evladı koymuşlar ki bu filme heralde başka bir kadın koysan, aynı tadı yakalayamazsın. Ne bileyim ben, o pörtlek gözler. Bir orangutanınkini aratmayan çene ve damak yapısı ile, "korkan kadın" imajı için bir ekol olmuş resmen. IMDb'den filmografisine baktım. Fazla da bir hareket yok açıkcası ama oyunculuğuna hiçbir şey demek haddimize değil, çünkü gerçekten çok iyi.

Gerilim sevenler için çok iyi bir film olsa bile yine de Stanley Kubrick'in en pis huyu olan, olayları yavan bir bakış açısından yaklaşması insanı zaman zaman sıkıyor. Zaten fotoğrafcılıktan gelme olmasının sebep olduğunu düşündüğüm, akan filmin ortasına acayip fotoğrafik sahneler yerleştirme gibi bir başka pis huyuna bir kere daha şahit olurken, öbür taraftan da filmi bölüp bölüp tek düze bir şekilde anlatması iyi bir şey değil. Hoş, hikaye muhteşem, iyi de senaryolaştırılmış fakat benim şahsi fikrim, Kubrick bu hikayenin altından pek de hakkını vererek, kalkamamış. Biraz da iyimser bakınca; Kubrick sesleri çok sağlam kullanmış. Misal; Çocuğun bisiklete bindiği sahneler, insanların yürürken arkadaki sesler, Jack'in otelin içinde top oynadığı sahneler gibi birçok sahnede sesler öyle teknik kullanılmış ki; İzleyici mecburen geriliyor.

Evet, son olarak ufaklığa da geleceğim. Danny Lloyd. Merak etmeyin. Önce yine IMDb'den şöyle bir alıntı yapayım;
Date of Birth
1 January 1973, Chicago, Illinois, USA

Mini Biography
Danny Lloyd was selected for the role of Danny Torrance in Stanley Kubrick's The Shining (1980) because of his ability to concentrate for extended periods of time. Because of his age (6) and the genre of The Shining (1980) Danny was closely guarded by Kubrick during filming and didn't know it was a horror film until several years later. Despite his notoriety and his famous line "Redrum! Redrum!" Danny made only one more film and stated that he wasn't interested in an acting career.

Where Are They Now
(October 1999) Science teacher in the midwest.
(2007) Professor of biology at a community college in Elizabethtown, Kentucky.
(December 2007) Teacher of Hard Sciences in Missouri.
Sonra da şöyle bitireyim; İyi yönetmen olmak bu gibi bir şey galiba...

Not: Acaba romandaki karakterlerle filmdeki karakterlerin adları aynı mı? Bunu merak ettim nedense...

Sevgilerimle.












21 Ocak 2010 Perşembe

Lolita (1997)

Daha önce, daha bu blog sayfasının olmadığı zamanlarda izlemiştim tabi. Hem bunu, hem de 1962, Kubrick versiyonunu izlemiştim. Geçen gün bi' yerde bu 2 filmin karşılaştırmasını okudum da canım çekti. 1997 versiyonunu bi' daha izleyesim geldi. Bundan sonra ufak bi' karşılaştırma yapmam da kaçınılmazdı zaten...
Humbert: She was Lo, plain Lo, in the morning, standing four feet ten in one sock. She was Lola in slacks. She was Dolly at school. She was Dolores on the dotted line. But in my arms she was always Lolita. Light of my life, fire of my loins. My sin, my soul. Lo... Lee... Ta.
Şu üstteki filmin açılış repliği, bu film ile ilgili nerede bi' yazı varsa, orada okunabiliyor. Aslında ben de bu klişeye dikkat çekmek için, aynı olaya dahil olmaktan da gayet mutluyum, hehe. Ancak benim asıl dikkatinizi çekmek istediğim ve bence filmin özetlenebileceği en kolay yol şuradan geçiyor;
Humbert: But a paradise still...
Meşakatli bi' iş olmuş. Her halinden belli. Sonuçta bu müthiş roman kendisinden 35 yıl kadar önce Stanley Kubrick tarafından çekilmiş bi' film ile bi' defa sınanmıştı. Bundan 35 yıl kadar sonra yönetmen Adrian Lyne bu filmi çekerek ya olaya ekstra bi' şeyler katacak ve üzerine bi' şeyler koyacaktı ya da yönetmenlik kariyerinin dibe vurmasına sebep olacaktı. Belki de bu filmin yapımı, kavramsal anlamda O'nun için de tam bi' LOLİTA hikayesiydi. Farklılık göstermek zorundaydı ve ilk farklılığını film müziklerine karşı gösterdiği ekstra özenle sağladı. Aslına bakarsanız Lyne bu filmi yaparken Kubrick'e oranla olaya 3-0 önde başlamıştı. Film müziklerini Ennio Morricone'ye emanet etmek olaya kafadan 1-0 önde başlamak demekti. Dönem itibariyle insanların bu tip hikayeleri 34 kadar yıl öncesine nazaran daha fazla sindirebildiği bi' süreçte gerçekleşmesi de 2. golü atmasını sağlamıştı bile. 3. gol ise ne yapması gerektiğini ve yapacaklarını karşılaştırabileceği bi' filmi var olmasıydı zaten. Yani aslında Kubrick’in ve O’nun Lolitalarını karşılaştırmanın elmayla armudu karşılaştırmaktan zerre farkı yok, bunu iyi anlamak lazım.

Peki nedir bu filmi gerçekten efsaneler arasına sokan? Yetişkin bi’ erkeğin, küçücük bi’ kıza duyduğu yasak aşka insanların duyduğu merak mı? Aynen öyle... Hepimizin için de bi’ sapık var ki zaten dikkatli baktığınızda yazarın direkt olarak bize değil de içimizdeki sapığa seslendiğini görebilirsiniz. ;

Hikaye 1940’lı yıllarda geçiyor. Tanımadığı bi’ şehirde, tanımadığı bi’ dul bayanın evinden bi’ oda kiralamaya giden fakat ilk bakışta, evin çirkin ve dağınık izleniminden dolayı, bu işte vazgeçen bi’ adamın, evin kızını görmesi ve çocukluk döneminde aşık olduğu başka bi’ kızın kendisinde sebep olduğu travmaların da etkisiyle kıza aşık olmasıyla gelişen olayları anlatıyor. Roman, edebi bi’ eser olarak tam bi’ başyapıt olarak gözükürken, üzerine çekilmiş 2 müthiş film ile de adeta onore ediliyor.

Adrian Lyne da gayet başarılı... Özellikle kurgu anlamında iyi iş çıkartmış, gayet açık. Özellikle Humbert'in filmin başında verdiği izlenim ile seyirciye "Acaba ne zaman intihar edecek?" sorusunu sordurması ve sonun bambaşka bitmesi güzel. Yönetmen ayrıca Casting konusunda süper. Frank Langella'nın canlandırdığı Clare Quilty müthiş bi' oyuncuymuş. Humbert Humbert'ı canlandıran Jeremy Irons da, Dominique Swain de rollere çok iyi oturmuşlar. Heralde Sue Lyon'dan sonra bu role en iyi O olurdu, olmuş da...

Şimdi böyle 2 film olur da, 2 lolita karşılaştırılmaz mı? Kubrick'in filminde yer alan Sue Lyon, Lyne'ınkinde ise Dominique Swain var. Şimdi bu güzellerin yaşlarına baktığımız vakit, Kubrick'in Lyne'dan daha cesur bi' adam olduğunu söylememiz mümkün zira Sue Lyon o dönemde 16 yaşındaydı. Hoş, her ne kadar Kubrick'in bu filmi çekebilmek için Sue Lyon'un yaşını 3-4 yaş büyüttürdüğünü duymuş olsam da insaniyet namına 16 yaşındaki bi' kızı bu tip bi' filmde oynatabilmek büyük yürek işi. Bilmiyorum katılır mısınız... Bu sizin bileceğiniz iş ama gerçek olan bi' şey var ki Sue Lyon'un Dominique Swain'den çok daha güzel bi' kadın olmasıdır...

(Uzun zamandır yazmıyordum. Sanırım bu iyi geldi.)
























30 Aralık 2008 Salı

Stanley Kubrick

26 Temmuz 1928 - 7 Mart 1999

Hakkında kitap yazılabilir. Fakat ben girmeyeceğim. Bu yazının amacı, böyle bi' blog sayfası sahibiysem; O'nu da anmam gerektiğini hissetmem ve bi' kaç filmini tavsiye etmek. Huzur içinde yatsın. Bize Eyes Wide Shut filmini hediye etti ve gözlerini yumdu. Yani bi' Nicole Kidman'a, bi' Tom Cruise'a yetişti ya, helal olsun. Şimdi bakınız; Eyes Wide Shut (1999), The Shining (1980), A Clockwork Orange (1971), Lolita (1962)... Ha, diğer filmleri kötü mü? Hayır, her biri birer başyapıt. Fakat ben, kendi favorilerimi yazdım. İzlemeden etmeyin.