Per qualche dollaro in più (1965)

Fazla yorumlayamıyorum artık... Yani yorumsuzum... Hele ki Per un pugno di dollari filmini izledikten sonra, diyecek hiçbir şeyim yok... Sanırım bu akşam, başka bi' Clint Eastwood westerni daha seyredeceğim. İsmi süpriz olsun.

Per un pugno di dollari (1964)

Hazır hastalığımı fırsat gösterek, şu kötü gidişhattan birazcık kendimi korumaya başardığım günde yapmam gereken şey birkaç iyi film görmekti.

Geçenlerde dostlarımdan birinin babasının "Ya bana internetten eski kovboy filmlerinin müziklerini bulabilir misin?" isteği üzerine edinmiştim Sergio Leone'nin bu efsanevi üçlmesini. E huyum kurusun, zamanında TRT ekranlarında izlediğimiz bu seriye bi' kere daha göz atmak istedim. En nihayetinde olabildiğince serbest olduğum bi' gündü. Bu fırsat kaçmazdı ve kaçmadı da... Bi' sözlükte okuduğum "Ya klişe western işte... Atlar koşuyor, adamlar susuyor ve silahlar konuşuyor..." tadındaki entry şeyine tepkimi, "Senin o "klişe" dediğin film ve birkaç benzeri sayesinde bu tip sahneler ve müzikler klişeleşti." şeklinde sunmuştum ve daha önceki yazılarımdan birinde belirttiğim gibi dünyanın eline en çok silah yakışan aktörü Clint Eastwood ve gelmiş geçmiş en büyük Western adamlarından olan Sergio Leone beni utandırmadılar.

Şimdi bi' diğer muhaliflerin sunduğu, "Kovboyluk müessesini Amerikanların sahiplenmesini öyle bön bön izleyemem!" tezine de bi' cevabım var elbet. Onlara diyeceğm tek şey şu; Sadece Clint Eastwood'un ve Sergio Leone'nin bundan yaklaşık 50 sene önceki ustalıklarından keyif almaya bakın.

Sevgiler!