Law Abiding Citizen (2009)

Evine giren iki hırsız tarafından karısı ve kızı hunharca katledilmiş bir adamın, katillere hakettikleri cezayı vermeyen adalet sistemine karşı açtığı müthiş bir savaş!

Senaryosu Equilibrium, Street Kings, The Recruit, Ultraviolet gibi filmlerin senaristi Kurt Wimmer tarafından yazılmış. Yönetmenliği ise The Negotiator, The Italian Job, Friday filmlerinin yönetmeni F. Gary Gary üstlenmiş. Enfes derecede iyi bir protest film. Başrolünde Gerard Butler ve Jamie Foxx var. İkisini de severek izlerim ama Jamie Foxx'un oyunculuk yeteneklerine oldum olası hastayımdır. Butler ise normalde vasat bir adamdır ama bu filmde iyi iş çıkartmış. Canlandırdığı "Clyde Shelton" adlı karakterin de buna etkisi olabilir tabi. Bana Saw serisindeki Jigsaw'ı hatırlattı, çok iyiydi gerçekten. Jamie Foxx da iyiydi. İlginçtir, kötü adam olmasına rağmen sonunda o kazandı fakat açıkcası Butler'in canlandırdığı süper zekalı karakter kolay kolay unutulacak bir adam değil. Ayrıca bu filmi izleme sebeplerimden birisi olan Leslie Bibb'in karakterinin filmde sadece bir figüran olarak yer alması benim açımdan önemliydi. Tamam, çok önemli bir bilgi birikiminin sevgili dedektifimize geçmesini sağladı fakat bence ölümü çok erken geldi. :/. Kendisini daha başka iyi filmlerde görmek için can atıyorum.

Bir de açık konuşmak gerekirse, bayan hakiminin öldürüldüğü sahnede neredeyse altıma kaçırabilirdim. :).

Bir de nedense ben bu filmi çok geç izlediğimi düşünüyordum ama 2009 yapımıymış. Neyse, siz gecikmeyin artık...

Gamer (2009)

Aslında bu filmi sevmemek için hiçbir sebep yok. Peki neden? Çünkü "Sweet Dreams". :).

Hükümet ile birlikte çalışan(ayrıntıyla; dönen sistemin gelirlerinin bi' kısmı hükümete, ülkedeki hapishaneleri iyileştirme çalışmalarına harcanması için ödeniyor.), insanları birer oyun parçası olarak kullanan dev bi' şirket. Oyunu da şöyle açıklayayım. The Sims'in gerçek insanlarla oynananı. Tabi buradaki fark, zenginin fakir ile oynaması. Şöyle ki, sosyo ekonomik pozisyonu, diğerlerine göre daha aşağı seviyelerde olan insanlar bu oyunda karakter olabilmek için sisteme başvuruyorlar. Sistem de bu karakterlerin beyin hücrelerini, kendi ürettikleri bi' beyin hücresiyle değiştiriyor ve bildiğimiz canlı-kanlı insanları diğer canlı-kanlı insanların yönetimine sunuyorlar. Aslında bakıldığında öncelikle masum(!) bi' sosyalleşme oyunu tasarlamış olan bu şirket, daha sonra işe biraz daha heyecan(!) katabilmek adına, yine canlı insanlarla oynanan bi' "ölüm oyunu" tasarlıyor. Oyundaki karakterler muebbet hapis cezasına çarptırılmış insanlardan seçiliyor ve bu karakterlerin kontrolleri de yine aynı sistemde diğer insanlara sunuluyor. Kazanana da özgürlük vaadediliyor. Tabi insanların bu sisteme olan aşırı ilgisi şirketin hızla büyümesine sebep oluyor ve şirketin bu engellenemez büyüyüşünü kendi kötü emellerine alet etmek için kullanmaya başlayan şirkentin ve sistemin kurucusu, tam istediklerini başarmaya başlıyor ki önüne ölüm oyununa dahil olmuş ailesi için her şeyi göze alabilmiş, alabilen ve alabilecek bi' adam çıkıyor... Bi' de bu şirkete ve şirketin politikasına karşı cephe almış, korsan bi' bilgisayar ekibi.

"I've got you under my skin."

Genel hatlarıyla "Zenginin fakiri ölüm oyununda piyon olarak kullanması" teması birçok filmde işlendi. Ben de bunlarınbirçoğunu bizzat izledim. Bu anlamda orijinal bi' fikir değil fakat ayrıntılarıyla güzelleşmiş bi' film. Öte yandan yönetmenliği ve senaristliği üstlenmiş Mark Neveldine ve Brian Taylor de çok başarılılar. Belki bi' başyapıt ya da yarın birgün bi' arkadaşıma tavsiye edebileceğim bi' film olmamış, doğrudur fakat izlediğim için de kesinlikle pişman değilim. Ayrıca anladım ki, bu piyasanın Gerard Butler gibi oyunculara, en azından bu tip eğlencelik filmler için ihtiyacı var. Ayrıca Michael C. Hall'ın etkileyici "kötü adam"(!) performansını da es geçmemek gerek.

Şimdi ekran görüntüleri;