Nam-ı diğer; Dead Snow. 2009 yapımı, Norveçli yönetmen Tommy Wirkola'nın filmi. Hollwyood'un kan kaybettiği şu zamanlarda Avrupa sineması ile birlikte bizlere ilaç olmaya başlayan Norveç sinemasının son örneklerinden.Senaryosu fazla şaşırtıcı değil. 6-7 kişilik Norveçli öğrenci grubu, kar tatili yapmak için arkadaşlarının dağ evine gidiyorlar. Tabi bu gidişlerinin sonucu, o bölgenin yerlisi olan ve gençlerin illa ki o bölgede takılmamaları gerektiğini öğütleyen karizmatik adam ile karşılaşıyorlar. E tabi adamı dinlemiyorlar. Zaten dinleseler olmaz. :).
Fakat hikaye yavaş ve sığ bi' şekilde başlıyor. İyi Norveç müzikleriyle bezenmiş ve gençlerin eğlenmekten ölmek üzere olduklarını gösteren sahneler felan. Yaklaşık bi' 15 dakika bunu izledikten sonra, şimdi burada yazmak istemediğim, çok sağlam bi' Hollywood eleştirisi ile birlikte film hafiften hareketleniyor. İşte tam bundan sonra o karimatik ağabey geliyor ve yönetmenin asıl anlatmak istediği şeylerin start almaya başlıyorlar.
Ayrıca Tommy Wirkola'nın "Aykırıyım ben!" imajı da gözlerden kaçmıyor. Örneğin klozetin üzerinde taharet pozisyonu almış ve işini gören bi' adamla sevişmek için çırpınan kadının, emeline ulaşmak için adamın temizlendiği elini emmesi gibi bi' sahne bile var. Şimdi bu çok yapmacık bi' hareket olabilir fakat bunları yapmaktan çekinen yönetmenlerin pür gezdiği şu sinema dünyasında, bu tip şeyler benim tarzım sinema severler için gerçekten büyük nimet.
Ayrıca Wirkola'nın bu filmde yaptığı en büyük güzelliklerden biri de, senaryoyu karakterlere müthiş derecede iyi bi' şekilde paylaştırması. Yani herkez nasibini almış. Ben özellikle Hanna adlı karaktere bittim. Bi' kere daha hatırlatayım, filmin müzikleri çok iyi. Söz konusu bi' OST albümü olayı felan varsa, vakit kaybetmeden elde edilmeli. "Filmin izlenmesi gerekliliği" konusuna bile girmeyeceğim.
İzlemeyen mahrum kalır. Hele bi' de o akıl almaz derecedeki traji-komik sonu görmeyen.
